zaterdag 5 januari 2019

De Horsten en de dieren die we tegen kwamen. I


Foto's uit het archief de jaarkaart voor de Horsten hebben we en als het weer
mee werkt kunnen we er weer snel naar toe.

Ieder jaargetijde heeft zijn eigen schoonheid.



Hazen zie je er veel vooral in het voorjaar rennen door de velden en met elkaar boxen, dat blijft een leuk schouwspel.
Deze haas is aandachtig aan het luisteren en ruiken of er iets vreemds aankomt.  



Wanneer de haas het idee heeft dat er iets aankomt gaan zijn oren plat en drukt hij zich plat tegen de grond of  hij gaat er als een speer vandoor.
In tegenstelling tot het konijn heeft de haas geen hol, hij slaapt in een leger dat is een simpel kuiltje in het gras
waarin hij rust en zich schuil houd. 



De Horsten in het voorjaar wanneer de prunes in bloei staan.



De eekhoorn het lijkt of er ieder jaar minder zijn, door omstandigheden zijn we het afgelopen jaar
niet veel naar de Horsten gegaan.
Maar het is duidelijk dat de afname al jaren aan de gang is.



De vele paddenstoelen die je er vind, er is echt voor iedereen wat om te fotograferen.


De Fazant ook een vogel die we steeds minder zien in de Horsten.
Wel werden ze vroeger uitgezet voor de jacht dat is in 1993 bij wet verboden.
 Dat is waarschijnlijk ook de rede waarom hun aantal afneemt.

 Het mannetje van de gewone fazant heeft schitterende kleuren.













zaterdag 22 december 2018

Fijne kerstdagen en een gelukkig en gezond 2019


Ik wens al mijn bezoekers fijne kerstdagen en vooral een gezond en voorspoedig 2019 
met heel veel fotoplezier Erica


donderdag 20 december 2018

Meijendel III



Meer foto's uit het archief  vanaf 2005 tot nu.
Een pad uit de periode dat ik nog vanaf een laagstandpunt kon fotograferen,
het zogenaamde kikkerperspectief alleen is dit een pad.



Meijendel is iedere keer anders er is altijd wat te fotograferen het is vooral de stilte en het
steeds veranderen de landschap dat mij interesseert, ik kom er al vanaf mijn jeugd.



Vanaf een uitkijkpunt kan je de Scheveningse Pier zien liggen en aan de andere kant
liggen Katwijk en Noordwijk het is een mooi stuk om te wandelen of fietsen.



Er lopen ook Konikpaarden rond het is een ras dat in het wild in Polen en Wit Rusland voorkomt.



De Duinparelmoervlinder komt hier ook voor.


woensdag 12 december 2018

Texel een andere grote liefde



Voor de eerste keer op vakantie op Texel wat hebben wij daar genoten.
van de stilte het weidse landschap wij waren er altijd voordat de
vakantie begonnen dan hadden de mensen tijd voor je en dan kon
je van de echte rust genieten.

De Waddenzee


Als je Texel zegt dan denk je ook aan de zeehonden.


Het gaat gelukkig goed met de zeehonden het is toch het leukst wanneer je ze op het wad ziet.


De slufter ook een heel mooi natuur gebied hier zijn we in geweest met iemand van natuurmonumenten en met een rolsstoel met die dikke banden


We zijn ook nog bij Eureca geweest een vogelpark met een roofvogel show, dat was voor mij de
eerste en gelijk de laatste keer vogels horen niet in een kooitje te zitten.

Dit is de lannervalk een schitterende vogel

 
En dit is de barn uil ook een hele mooie uil
.
Vogels symboliseren voor mij de vrijheid.







zaterdag 8 december 2018

Lheederzand 28 maart 2003



Het was voor het eerst dat ik fotografeerde met een kleine digitale camera,
de geur van de dennenbomen ruik ik weer wanneer ik naar deze foto's kijk.
Het is de laatste keer dat we in Drenthe zijn geweest.


Het viel een beetje tegen ik dacht dat ik makkelijk de rolstoel over het pad kon rijden,
maar op sommige plekken was de grond zo zanderig dat de rolstoel erin bleef steken.
(Ik had Frans ook achter kunnen laten maar dat vond ik toch sneu.)


We keken nooit op het infobord maar deze keer heb ik er een foto van gemaakt.



Vaarwel Drenthe bedankt vooral het moois dat je ons hebt laten zien.
Het gele pad wat we tientallen malen hebben gelopen maar deze keer
niet af hebben kunnen maken.
Misschien maar goed want toen we in de auto zaten begon het te gieten.


zondag 25 november 2018

Meijendel II foto's uit het archief

We hebben veel gezien en meegemaakt in de duinen, het zijn allemaal
foto's uit het archief dus ook van verschillende jaar getijden.
Dit is in de vroege ochtend genomen in de mist en we hebben
de zon zien opkomen wat was dat een schitterend gezicht.
Maar hier op onze vaste ontbijtplek hingen alleen flarden  mist, het is zo heerlijk
om hier te ontbijten en een kop koffie te drinken, je ziet meestal geen mens.

Alleen de stilte en de vogels wat een heerlijke rust.


 In het vorige bericht vertelde ik op de schapen die we tegen kwamen op een smal pad en zich rustig
om de herder verzamelde ook al moesten ze haast over ons heen.
Ze waren zo dicht bij dat ik ze niet kon fotograferen, ik had dan een lens
moeten wisselen en tussen de schapen is dat geen goed idee.
Het was de eerste keer dat we het Drents heide schaap in Meijendel tegen kwamen.
Ze worden er al langer ingezet om de duinen open te houden.
Het is oudste ras in  West Europa waar het vanaf 4000 voor Chr. voorkomt.


Die dag bleef het somber maar ik vind het schitterende schapen.


Op een andere dag kwam heel laag overvliegen de buizerd die we meestal wel horen
en vaak ook zien zweven boven de duinen, deze buizerd kwam recht over ons hoofd aan
en lande een stukje verder in een dode boom .


Je ziet wat verschil van licht en jaargetijde doet met de kleuren van de foto's.
Wanneer we deze kroon eend tegen kwamen weet ik echt niet meer, maar het
was wel in het waterwingebied van Dunea, daar heb je een bankje waar je
heerlijk uitkijkt over de waterplas met de verschillende vogels.

Kroon eenden komen daar regelmatig voor.


De bloemen die je er vind zijn ook heel mooi en vind je alleen op kalkrijke zandgronden
als ik het goed heb  het is een heel gezoek voordat je de juiste plant hebt.
Je hebt ook de Grote ratelaar en die groeit op natte weidelanden en deze
komt in de duinen voor die zijn een stuk droger.

Dit is de kleine ratelaar.


De libellenvallei is een kronkelig pad wat door de duinen loopt en je langs
kleine plasje voert en dan ga je een stuk vrij stijl omhoog. 
Dan kom je bij een uitzichtpunt waar je de zee kunt zien en de pier van Scheveningen.
Zover zijn we niet gekomen, omdat ik een vuurvlinder  zag keerde ik en
riep  Frans die met de scootmobiel voor mij reed.

 Frans keerde met zijn scootmobiel iets wat hij wel honderd keer heeft gedaan.
Er brokkelt een klein stukje duin af en Frans kukelt met scootmobiel naar beneden.
Zijwaarts rolde hij naar beneden met de scootmobiel half boven op hem.
Hij bleef hangen op een paar struiken dat was een geluk, hij riep
mijn naam en om hulp.
Op het punt waar ik stond kon ik niet keren.
 Doordat ik met mijn rug naar hem toe stond kon ik ook niet
zien wat er aan de hand was.
Omdat ik geen stap kan zetten zonder hulpmiddel waren dat angstige minuten.

Gelukkig kwam er opdat moment net een groep joggers voorbij en ik zag ze gaan
versnellen, vier man tilde de scootmobiel van Frans af, een ander pakte zijn
zuurstoftank en weer een ander zijn fototas.
Het was een wonder dat Frans niets mankeerde en de scootmobiel ook  niet stuk was.
Wat was ik blij en dankbaar dat al die mensen zo snel naar ons toe kwamen.

Hier is de vuurvlinder waarin het allemaal omging.


vrijdag 16 november 2018

Foto's uit het Archief: Meijendel

Wat mis ik onze uitstapjes naar Meijendel, we zijn er denk ik dit jaar een
keer of drie misschien vier keer geweest en dat was het dan.
Het was helemaal qua gezondheid een slecht jaar, maar volgend
jaar doen we het gewoon beter en nu kijk ik naar de foto's
uit het archief van Meijendel, daar vergat ik alles de pijn en het ziek zijn.


Het maakte niet uit wat voor weer het was het was altijd enorm genieten van de natuur.
's morgens vroeg waren we hier samen aan het ontbijten broodjes en koffie.
Met zo'n een uitzicht wat kan een mens zich nog meer wensen.


Alles was er we zijn zelfs een keer omringd door schapen en eentje
stond half op mijn scootmobiel die foto moet ik nog opzoeken
die is voor een volgende keer.

Hier zag je het slechte weer vanaf zee aankomen, we waren nog maar
net op tijd thuis toen de eerste spetters begonnen te vallen.


Dit was een van die zeldzame momenten dat we een ree zagen, in Meijendel zijn ze nog echt
schuw, heel anders dan in de Amsterdamse waterleidingduinen.


De laatste foto was van toen de zon opkwam, ik heb nog zoveel foto's van insecten en bloemen 
van de duinen dat ik daar ook een blog aan ga besteden, dan ben ik er toch weer een beetje
op mijn favoriete plek er zijn nog veel verhalen te vertellen.